Ishrana kukuruza

Ishrana kukuruza, kao jedan od najvažnijih agrotehničkih mera u proizvodnji, ima izuzetan značaj, jer biljke tokom celog svog vegetacionog perioda usvajaju veliku količinu asimilativa. Najveći značaj imaju glavni elementi ishrane azot, fosfor i kalijum.Azot ima najvažniju ulogu jer predstavlja konstitutivni elemanat belančevina osnovnih sastojaka protoplazme. Azot i zemljišta biljke usvavaju u obliku nitratnog i amonijačnog jona što nam ukazuje da dinamika usvajanja ovog elementa od strane korenovog sistema usklađena sa porastom biljke. U većim količinama biljke ga usvajaju u početnim fazama rasta i razvića sve do faze voštane zrelosti kada se naglo smanjuje i počinje translokacija ovog elementa iz vegetativne u generativne organe. Maksimalno usvajanje azota od strane biljaka je u fazi metličenja. Optimalnom ishranom utičemo povoljno na razvoj korenovog sistema i nadzemne biomase kao i na hranljivu vrednost ploda. U koliko tokom dopunske ishrane unesemo veće količine azota dolazi do povećanja ukupnog prinosa nadzemne biomase i sadržaja proteina u plodu ali istovremeno narušavamo učešće ploda ( zrna ) u ukupnom prinosu i do  produžetka vegetacionog prioda. Fosfor  kao jedan od glavnih elemenata ima važnu ulogu u procesima rastenja vegetativnih organa, dok kasnije, u razvoju generativnih organa i nakupljanja hranljivih materija u plodovima. Maksimalno usvajanje je u početnim fazama zrelosti dok  njegov nedostatak biljke najviše osete u periodu nicanja do vlatanja. Kalijum utiče na biohemijske procese i za razliku od fosfora dinamika usvajanja od strane korenovog sistema je različita jer najveće potrebe za ovim elementom se javljaju u periodu metličenja i oplodnje..  Da bi smo znali odrediti  koju količinu hraniva je potrebna uneti u zemljište da bi smo postigli visoke i stabilne prinose potrebno je za svaki zemljišni kompleks odrediti njegovu prirodnu plodnost što se postiže agrohemijskom analizom uzoraka zemljišta.